woensdag 29 juni 2016

Gezond en lekker: Rijst met geroerbakte witlof


Witlof; een groente waarvoor ik niet erg warm loop. Ik had ook geen idee wat er mee te doen, wat ik kon verzinnen was de standaard ham-en-kaas rolletjes uit de oven (maar ik een plantaardig, dus ham en kaas valt af) of een salade. maar dat eet vriendlief niet en zou dus betekenen dat ik alle 3 stronken zelf zou moeten opeten. Ik had namelijk een groentepakket gekocht bij de Coop de afgelopen week; daarin zaten maar liefst 9 soorten groente voor €5,-.

Ik googelde wat en ontdekte dat roerbakken ook prima kan met witlof, dat het wat zoetig wordt daardoor. Dat combineert dan lekker met een teriyakisaus, uit, rode paprika en champignons. Erbij een rijstmix en voor vriend en peuter wat gebakken kip.

maandag 27 juni 2016

DIY: Een tuinschort gemaakt van een oude spijkerbroek


Met een behoorlijke tuin voor en achter zoals wij hebben ben je wel vaak bezig met het onderhoud ervan. Ik heb al vele uren op mijn knieën gelegen om de oprit weer onkruidvrij te krijgen bijvoorbeeld. Wat dan best handig is, is om een schort te hebben waarin je je mes/schaar/telefoon/andere attributen kun houden zodat je alles binnen handbereik hebt.

Wie wat bewaard die heeft wat; ik heb nog wat oude spijkerbroeken liggen en heb van 1 een handig tuinschort gemaakt. Het is vreselijk simpel, maar je moet er maar op komen ;)

zaterdag 18 juni 2016

Budgettip: Dopper drinkflessen

Duurzaam leven streef ik na, dat moge duidelijk zijn inmiddels ;) Ik kies voor een veganistische levenswijze omdat ik een zo klein mogelijke impact wil hebben op onze planeet, een zo klein mogelijke ecologische voetafdruk. Ik wil voor mijn kinderen en alle volgende generaties een mooie, groene en gezonde planeet achterlaten.


 De dop is meteen een handig bekertje, fijn voor onderweg.


vrijdag 17 juni 2016

Mijn depressie, autisme en onrechtvaardigheid

Al weken zijn er voorbij gegaan sinds de laatste keer dat ik overvallen werd door suïcidale gedachten. Na 3 jaar overleven lijkt het dat ik weer wat toe kom aan leven. Ik kan genieten van een goed gelukt zelfbedacht recept, van een mooie bloem in de berm, van een rondje hardlopen met één van de jongens mee in de wandelwagen. Gisteren nam ik L. mee, we trokken nogal wat bekijks. Ik heb m'n muziek wat harder gezet en besloten me er niets van aan te trekken. L. vond het prachtig, ik ook. Een moeder-zoon-momentje, broodnodig ook. Dat hebben we nooit eigenlijk, altijd is R. er wel bij en moet hij de aandacht delen.

Ik ben nog steeds emotioneel behoorlijk labiel, ik kan verschrikkelijk slecht tegen onrechtvaardigheid. Gisteren nog was het dat W. erbij was in de winkel, anders was ik echt volledig uit mijn plaat gegaan daar. Er klopte iets niet, ik kaartte dat aan bij de caissière maar die luisterde maar half en nam mij niet serieus. Ik wist zeker dat ik gelijk had en hield voet bij stuk. Het ging van kwaad tot erger, er stonden 3 mensen tegenover mij te beweren dat ik het niet goed had en dat het mijn fout was. Uiteindelijk bleek wel dat ik gewoon gelijk had. Het heeft me wel een half uur gekost om weer een normale bloeddruk te krijgen, ik stond echt te trillen van woede en onmacht, de tranen kon ik niet meer bedwingen.


Ook het gebeuren rondom de indicatie van L. is niet bevorderlijk, over onrechtvaardigheid gesproken. Het lijkt dat niemand echt weet wat ie doet, er is nog niet een heel duidelijke richtlijn. L. is afgewezen voor de WLZ (wet langdurige zorg), omdat ze bij het CIZ menen dat L. niet afhankelijk is van permanent toezicht. Hier ben ik tegen in bezwaar gegaan, want daar is wel degelijk sprake van en dat zal ook in de toekomst wel blijven, dus krijgen we een hoorzitting.

Voorafgaand hieraan is er een jurist komen observeren bij het KDC en heeft hij een gesprek gevoerd met een begeleider en met ons ouders. Een jurist ja. Juist. Niet een arts, orthopedagoog of hulpverlener, nee een jurist. Afijn, de observatie is gedaan, het gesprek is geweest. Nu is het wachten op het oordeel van de arts, want ja, de jurist zag wel dat er wel een grote hulpvraag is, maar de arts gaat daarover, hij niet. Waarom de arts dan niet meteen zelf komt?

Oh ja, waar heeft hij het meest last van, zijn autisme of verstandelijke beperking? Want als dat zijn autisme is, dan is het jammer maar helaas; geen WLZ.
Nou gezien het feit dat hij op een KDC zit en een onderwijsontheffing heeft tot zijn 18e verjaardag lijkt het me duidelijk zijn verstandelijke beperking. Maar volgens  het psychologisch onderzoek zit hij net op de grens. Lastig hoor. Of er geen recenter onderzoek was? Deze was tenslotte van juli 2014. Maar meneer de jurist, er mag maar eens per twee jaar een PO gedaan worden, voor de betrouwbaarheid van de uitslag. Als je elk jaar hetzelfde onderzoek afneemt zou het maar zo kunnen zijn dat de testpersoon de antwoorden nog weet van de vorige keer, dat geeft dan niet echt een goed beeld weer toch? Toch wel handig, mijn arbeidsverleden in het speciaal onderwijs. W. had dit niet geweten en was ongetwijfeld meegegaan in het verzoek een nieuw psychologisch onderzoek te doen.

Ik wil L. zo min mogelijk belasten. Zo'n onderzoek is voor hem heel erg belastend; het doorbreekt zijn routine, er is een vreemd persoon die dit afneemt, het kost dagen om het af te nemen door zijn korte spanningsboog, dit alles heeft zijn weerslag op hoe hij in zijn vel zit. Als het niet noodzakelijk is doe ik het niet. Het gaat de laatste tijd al zo bergafwaarts met hem.
Zowel thuis als bij Pontes heeft hij continu 1 op 1 begeleiding nodig. De aanwezigheid van andere kinderen zoals R. en groepsgenoten kan hij helemaal niet aan. De woede-uitbarstingen, het schreeuwen, bijten; hij laat het weer veel zien.

We kunnen de oorzaak niet vinden van zijn constante overprikkeling, het is verschrikkelijk hem zo te zien. De machteloosheid vreet aan me. De wereld is niet berekend op kinderen zoals hij, er is geen enkele plek waar hij altijd 1 op 1 begeleiding kan hebben. In een groep leeftijds- en niveaugenoten komt hij nu niet tot leren, hij gaat nu regelmatig naar de groep met het laagste niveau (non-verbale kinderen) om te kunnen kalmeren. Zijn ontwikkeling stagneert op deze manier ben ik bang, ik wil zo ontzettend graag dat hij gelukkig is en zich kan blijven ontwikkelen op zijn niveau.

"Maar waarom wilt u de WLZ dan, is dat omdat het makkelijk is dat alles uit 1 potje komt?" vroeg de beste man me tijdens het telefoongesprek ook nog. Ik vond de vraag erg ongepast, de medewerker van de rechtsbijstand ook gelukkig. Het is altijd fijn te horen dat jij niet gek bent maar dan de ander echt gewoon erg onbeschoft is.
Ik werd getipt door vrienden om eens te bellen met onze rechtsbijstandsverzekering, wellicht dat zij iets voor ons konden betekenen, dat was dus ook het geval. Dit valt onder arbeidsrecht namelijk, ik word nu de rest van het traject bijgestaan door een jurist.

"Wie zegt dat hij over 10 jaar niet zelfstandig kan gaan wonen?" Nou meneer, hij is nu 7 jaar met het niveau van een tweejarige, soms nog jonger als hij overprikkeld is, dat lijkt me een goede indicatie voor de ontwikkeling in de toekomst. Ik heb geen glazen bol, maar toch ben ik er behoorlijk zeker van dat we altijd voor L. zullen moeten blijven zorgen, dat hij altijd toezicht nodig zal hebben, zijn leven lang.

Ook bijzonder, afgelopen maandag was de observatie bij het KDC, dinsdag belde de jurist van het CIZ mij weer. Ik was blij, ik dacht dat ze al een beslissing genomen hadden (ik hoorde van iemand waarbij het verlossende telefoontje al na twee dagen kwam, het kan dus), maar de jurist was nogal gepikeerd en kwam even verhaal halen waarom ik de rechtsbijstandsverzekering had ingeschakeld.

Nou weet u, dat is omdat dit gaat om de toekomst van mijn kind. Ik ben zo moe van het vechten steeds maar weer, ik wil dat het nu goed geregeld wordt, ik wil zeker zijn dat ik er alles aan heb gedaan om de WLZ aanvraag gehonoreerd te krijgen.
Ik wil de erkenning van de hulpvraag en de handicaps, ik wil rust, ik wil niet meer elk jaar moeten vechten om hulp te krijgen voor mijn kind.


Hoe in godsnaam moet ik dit ooit gaan combineren, de zorg voor L. en een betaalde baan? De zorg voor L. is een meer dan volledige baan, 130 uur per week.
Het is alweer juni, ik verwacht elk moment een oproep van het UWV voor een herkeuring te ontvangen. Ik slaap er slecht door 's nachts, er zal een inkomen moeten zijn voor mij, van W.'s loon redden we het niet om hier te blijven wonen. Ik krijg alweer hartkloppingen als ik er aan denk nu tijdens het schrijven. Wat brengt de toekomst ons?

woensdag 15 juni 2016

Vaderdag cadeau-ideeën en DIY tips



Met deze herziene uitgave van Pap, vertel eens geef je een ultiem cadeau: je belangstelling. Je geeft aan dat je alles wilt weten van het levensverhaal, de herinneringen, dromen en wensen van je vader. Door de boeiende, leuke en onverwachte vragen in het boek in te vullen ontstaat er een uniek en persoonlijk boek. Nadat je vader het boek heeft ingevuld geeft hij het weer terug aan jou. Zo is er altijd een blijvende herinnering. €20,-, bol.com


Bij de Hema kan ik ook altijd slagen. Helemaal leuk is het wanneer de beoogde cadeaus ook nog eens voor de helft van de prijs zijn! Twee paar sokken met geinige print kosten nu maar €2,-, de emmer-barbecue, leuk voor een spontane barbecue op het strand of in het park kost nu €10,-.




Verras hem met een ontbijt op bed met dit leuke ontbijtservies van Blond Amsterdam. €20,-, bol.com



Als je handig bent met de naaimachine is het ook heel leuk om zelf een schort te maken van een oude spijkerbroek. Uitleg vind je hier
Dit schort heb ik gewonnen trouwens, helaas kan ik (nog) niet met een naaimachine overweg.


Als je vader een lekkerbek is, kun je ook leuk met de kinderen zelf chocolade gaan versieren en dit cadeau doen, peuter vond het geweldig om te doen!

dinsdag 14 juni 2016

Mazzeltas DA, flop of top?


Bij de DA drogisterij in Coevorden staat een rek buiten met daaraan allemaal geinige roze tasjes. De mazzeltas heet het, voor €5,- word je eigenaar van zo'n exemplaar. Ik ben dol op goodiebags en het uitproberen van nieuwe producten, dus mijn nieuwsgierigheid was gewekt.

Het zijn papieren tasjes die dicht geniet zijn met enkele nietjes, net te weinig om het helemaal af te sluiten. Ik was aan het spieken om een glimp op te vangen van de producten toen er een medewerkster nogal geïrriteerd naar buiten kwam en zei dat het wel de bedoeling is dat het een verrassing is. Snap ik op zich wel, maar doe er dan wat extra nietjes in, als de mogelijkheid er is tot spieken is het niet zo gek dat er gebruik van gemaakt wordt toch? 
Ik wil graag weten of ik alleen wat zeep koop of dat er ook supplementen of make-up bij in zit.
Ik zag een glimp van een potje multivitamines en besloot de gok te nemen en dat tasje te kopen.


Er zat in:
1. Potje met 7 stuks multivitamines van Lucovitaal (voor 1 week)
2. Voetenvijl
3. Tube haargel van DA huismerk
4. Zonnemelk factor 50 van DA huismerk
5. Gastenzeepje lavendel van Marilene
6. Lipstick van Max Factor
7. Lippenpotlood Moonlove
8. Enkele proefjes
9. Boekje fytotherapie (nat en onbruikbaar)
10. Waardebon voor schoonheidssalon (al verlopen)
11. Twee geluksbedeltjes
12. 4 stuks probiotica tabletten (voor 2 dagen)


Jammer dat het boekje onleesbaar is inmiddels, doordat het nat geworden is plakken de bladzijdes aan elkaar. En zo'n waardebon die verlopen is is ook niet echt een pré.


De lipstick bleek een tester te zijn, maar dat maakt hem niet minder goed natuurlijk. De geluksbedeltjes zijn erg schattig, een boeddha en een halfedelsteen.

Was het de investering waard? Voor €5,- heb je een paar leuke items, het is de gok wel waard op zich, toch was het leuker geweest wanneer alles in goede staat zou zijn natuurlijk. Het zijn veelal testers (vitamines, probiotica, lipstick) en monsters, met nog een paar items die altijd wel van pas komen zoals gel en zonnebrandcrème.
Maar, het is een leuk cadeautje voor jezelf, zo'n mazzeltas. Verwacht er niet te veel van, dan kan het een leuke verrassing zijn ;)

zondag 12 juni 2016

Zelfgemaakte broodjes van semolina, à la ciabatta's.

Heb je ook wel eens iets in de voorraadkast staan waarvan je denkt "Wat moet ik hier nou me maken?"? Ik wel, zoals bijvoorbeeld met semola. Dat is dubbel gemalen tarwegriesmeel, ook wel semolina genoemd.
Zelf pasta maken ga ik zeker nog eens een keer doen, maar dan moet ik eerst uitvogelen hoe het te maken zonder ei, ei is natuurlijk niet vegan.

Ik kwam dit recept voor broodjes tegen online en heb de halve hoeveelheid aangehouden om het uit te proberen. 
Knapperige broodjes, lekker om te eten bij een mediterraanse of oosterse maaltijd, eet het bijvoorbeeld met pesto, aioli of boter.

Voor 7 tot 10 broodjes:
  • 300 ml lauw water
  • 400 gram meel van durumtarwe (plus extra voor bestuiven)
  • 1 theelepel gedroogde gist
  • 1/2 theelepel zout
  • 1/2 theelepel suiker
  • beetje olijfolie voor de bakplaten
Doe alle ingrediënten behalve de olijfolie in een kom. Meng alles grondig en kneed het deeg 5 minuten (10 minuten met de hand) tot een glad en elastisch deeg. Laat het deeg 5 minuten rusten en kneed het dan nog 3 tot 5 minuten. Dek het deeg af met een licht vochtige theedoek en laat het 1 tot 2 uur in de koelkast rusten. Na de rusttijd in de koelkast is het deeg makkelijker te verwerken want het is vrij plakkerig.

Bekleed een bakplaat met licht in-geolied bakpapier. Kneed het deeg nogmaals kort in de kom voordat je de broodjes gaat maken.

Knijp stukjes iets groter dan een golfbal van het deeg en leg ze in min of meer ronde vormen op de bakplaten. Laat ze 30 tot 45 minuten op een warme plek rusten tot ze in volume zijn verdubbeld.

Na 30 minuten rijzen in de stoomoven op het speciale deegrijsprogramma (handig!)

Verwarm de oven intussen voor op 200 graden. Bak de broodjes 10 tot 12 minuten of tot ze goudbruin zijn. 

Natuurlijk moest ik er al één proeven, voordat ik de foto maakte :)




vrijdag 10 juni 2016

Autisme: De geborgenheid van een capuchon

25 graden in huis, maar de deken moet over
als ie op de bank zit met de tablet,
dat hoort er nou eenmaal bij :)
L. draagt het liefst altijd iets met een capuchon, dat lijkt de prikkels van de buitenwereld wat te filteren voor hem, alsof het net wat minder hard binnenkomt.
Sweaters en jassen met capuchon zijn een uitkomst in de winter, maar wanneer de temperatuur boven de 20 graden uitkomt is dat geen optie meer.


L. heeft één gaaf shirt, een mouwloos shirt met ACDC print en een capuchon, ooit gekocht bij de H&M. Een uitkomst voor hem, maar helaas niet in de mode en dus niet te vinden in de winkels. Ik ben dus zelf maar aan de slag gegaan. Hij had nog twee shirts van dunne stof liggen met lange mouwen en een capuchon, ik heb de mouwen er gewoon afgeknipt. L. is er zeer content mee, ik ook :)
Zo simpel kan het dus zijn, als het er niet is dan maak ik het wel zelf.

Op zoek naar dunne shirts met capuchon (met of zonder mouw) dus, mocht je tips hebben, ik hoor ze graag!

dinsdag 7 juni 2016

Depressie: Schilderen 2


Soms helpt het, schilderen. Na het gesprek met het CIZ maandag omtrent mijn bezwaar op de beslissing dat L. niet thuishoort in de WLZ was ik helemaal kapot. Op. Leeggezogen.

Het ging als vanzelf, ik had niks in mijn hoofd, dit kwam er zo uit eigenlijk toen ik aan het schilderen was. Bijzonder. Maar ergens ook wel logisch. Zo voelt het namelijk ook, alsof ik verdrink.

Het zou nu toch wel eens een keer beter moeten gaan? Ik kan nog steeds niet met tegenslagen omgaan. Ik ben al bijna 3 jaar in gevecht met mijn depressie, gaat het nou ooit nog anders worden? Als het altijd zo blijft hoeft het van mij niet meer, ik ben het strijden zo, zo, zo beu. Zo ontzettend beu.

maandag 6 juni 2016

Budgettip: SBS zomerpakket.


Leuk, er is weer een leuke goodiebag te bestellen, met 23 producten voor €14,95 inclusief verzending! Dus heb je een feestje binnenkort of vind je het net als wij leuk om nieuwe dingen te proberen? Bestellen dus!

Dit zit er allemaal in het pakket:

  • Italiano Napolitaanse Dropstaafjes (R. en ik)
  • Lassie Dessertrijst panklaar (ik, ontbijt?)
  • Mentos Shakies (R. en W.)
  • Mentos Rainbow (R. en W.)
  • 2 x Lipton Ice Tea Green Slimcan (ik)
  • Maille Mayonaise met mosterd* (ik?)
  • Calvé Pindasaus kruidig (ik)
  • Mazaa Coconut Water & Mango (ik)
  • Elmex Anti-Cariës Whitening (allen)
  • Bonduelle Edamame, kikkererwten & groene kidneybonen (ik)
  • Grolsch 0.0% Radler Ice Tea met groene thee smaak (ik)
  • Bavaria 0,0% Mex Tequila flavored (ik)
  • Princes Tonijnstukken in water (oma)
  • Robijn Intense Forever Gold wasverzachter (allen)
  • Robijn Pink Sensation wasmiddel (allen)
  • Honig Wokpasta Fusili (allen) 
  • Honig Basis voor Italiaanse Kruidensaus (allen)
  • Verstegen BBQ Mix voor vlees (W.)
  • Tromp en Rueb Kruidenazijn (ik)
  • Groenland Natuurlijk Schoonmaakazijn Lavendel (allen)
  • TUC Sweet Chili (verjaardag)
  • Fruit to Go Framboos - Aardbei - Appel (L.)
Voor alles heb ik wel een gegadigde, kom maar op met dat pakket ;)

vrijdag 3 juni 2016

Blijmakers #23

1. L. naar de zaterdagopvang brengen en met eigen ogen zien dat hij hier met veel enthousiasme naartoe gaat. Ik voel me een verschrikkelijke moeder, dat ik mijn kind wegbreng voor een nacht logeren bij het KDC eens per veertien dagen. Thuis protesteert bij namelijk luidkeels en vaak is het een strijd dat ie weggaat.
W. zei al vaker dat ik hem zelf eens weg moest brengen, zodat ik met eigen ogen kon zien dat hij er met enorm veel plezier heengaat. In tegenstelling tot een doordeweekse dag dat hij zich verstopt achter me/op de arm naar binnen gedragen wil worden huppelt hij voor mij aan naar binnen, hangt zijn tas op en gaat het lokaal in, hij duikt meteen op het speelgoed.
Poeh, wat een verschil! Ik geloofde het niet, totdat ik het zelf zag. Hij is écht gelukkig op dat moment, niets moet, hij kan lekker zijn gang gaan; zo is de wereld goed behapbaar voor hem. Ik heb wel even wat tranen gelaten daar toen ik dit zag. Eindelijk ebt het schuldgevoel wat weg nu.

2. Mountainbiken met de allerliefste in het bos, dat kon omdat mijn moeder wel enkele uurtjes op R. wilde passen zondag. We hebben heerlijk gereden in Hardenberg, daar was een heel gave ATB-route van 21 km. We zijn allebei flink onderuit gegaan trouwens, W. zo hard dat hij het achterwiel eruit reed en een rib gekneusd heeft, ik ben 3 meter naar beneden gelazerd onderstboven en heb flinke blauwe plekken. Blij dat ik een helm op had, ik kwam flink op mijn hoofd terecht. Maar wat een adrenalinekick! Dat je je zo moet concentreren op de route heeft als voordeel dat nadenken niet lukt, mindfulness beoefenen is een uitstekende combi met ATB-en dus ;)

3. De krant kunnen lezen elke dag. Wat een genot! Ik heb een maand lang gratis de krant (Trouw), een cadeautje van kennissen, daar ben ik heel erg blij mee!

4. Bloemen plukken samen met de kinderen, als we aan het fietsen zijn op de tandemfiets. L. is ook gek op bloemen, maar heeft goed onthouden wat ik laatst uitgelegd heb over de bijen, want hij wees mij terecht toen ik was een veldboeketjeaan het plukken was: "Niet doen mama, dan worden de bijen boos als de bloemen weg zijn!". Schatje. We hebben in onze achtertuin flink wat zaadjes geplant in de hoop een bij-vriendelijke tuin te realiseren. We hebben al wat gasten in ons insectenhotel, stap 1 is gezet.

5. Uit mijn comfortzone stappen met met H. naar Nijmegen gaan. Ze had namelijk de derde prijs gewonnen bij de elfjes- en haiku-wedstrijd van "Op ruwe planken", een literair tijdschrift. Ze mocht haar elfje komen voordragen, of ik wel mee wilde. Natuurlijk! Ik heb vreselijk gelachen en me verwonderd over de bijzondere verhalen en gedichten die voorbij kwamen.


6. Met mijn bij Maza gewonnen kaarten met mijn oma naar de Libelle Zomerweek gaan. Dat was een heel leuke dag. R. was ook mee, voor hem was vooral de busreis erg spannend, de allereerste keer dat hij in de bus zat namelijk. Er reden pendelbussen van de parkeerplaats naar het festivalterrein, handig! We zijn ook goed geslaagd, vooral veel lekkere etenswaren weten te scoren. Maar ik hou dan ook erg van eten, haha. Het aanbod aan vegetarische en plantaardige producten was groot, fijn!


7. Meedoen met de Samenloop voor hoop in Hardenberg, twee uur van de 24 uurs-estafetteloop wandelen voor het goede doel. Voor H. natuurlijk, die chronische leukemie heeft, maar ook voor mijn schoonvader die 4 jaar geleden is overleden aan kanker. Voor beide heb ik een kaars aangestoken, de lichtjesceremonie heb ik ook nog bijgewoond. Bijzonder en indrukwekkend, dan weet je echt weer even wat er toe doet in het leven.