donderdag 31 december 2015

Jaaroverzicht 2015

Het was een roerig jaar, met hoge pieken en diepe dalen. Het was het jaar waarin:

1. Ik de Zevenheuvelenloop liep en €113,- ophaalde voor Fonds Psychische Gezondheid dankzij de mensen die mij gesponsord hebben. Dank daarvoor!

2. Ik de app Fundrunner ben gaan gebruiken eind april en in die acht maanden een flink bedrag heb opgehaald voor verschillende goede doelen. Daar ga ik zeker mee door in 2016.

3. Ik tijdelijk afgekeurd werd waardoor ik nu in de WIA zit. Dit gaat niet erg soepel, zoals dat vaak het geval is met instanties.

4. We een tandemfiets hebben aangevraagd voor L. en toegewezen hebben gekregen. Hij moet alleen nog geleverd worden (toekenning was in augustus, het laat nogal op zich wachten. Zoals dat wel vaker is met instanties).

5. De jongste zoon naar de peuterspeelzaal ging, op basis van een indicatie. Dit vanwege de problematiek van zijn broer en mijn ziekte. Hij heeft het hier énorm naar zijn zin en was er ook heel erg aan toe.


6. R. L. inhaalde op verschillende gebieden; zindelijkheid, zelfstandigheid, verstandelijk niveau, zelfredzaamheid. Het verschil tussen de jongste die erg snel is met alles en de oudste die op elk gebied achterloopt en zich langzaam ontwikkelt door z'n beperkingen  was soms moeilijk te verkroppen. Maar wat ben ik toch trots op mijn fantastische kinderen!

7. Ik mijzelf weer wat terug vond (of nou echt vond?). Ik haal voldoening uit creatief bezig zijn, deze blog is ook een vorm daarvan, hiermee creëer ik ook. En mijn passie voor koken verder heb ontwikkeld. Wat is het toch leuk om te experimenteren, vooral wanneer het succesvol is, haha.

8. Ik ontdekte dat ik tot meer in staat ben dan ik dacht, zo heb ik ook de Strongmanrun gedaan; een halve marathon met 39 lastige hindernissen. Wát een enorme boost voor mijn zelfvertrouwen was dat zeg!

9. Ik plaats nam in de cliëntenraad van Pontes, omdat ik nogal overvallen werd door het nieuws dat L. ging verhuizen naar de dagbesteding van volwassenen. Dit om kosten uit te sparen, door de bezuinigingen was het óf verhuizen naar het gebouw voor volwassenen óf mensen ontslaan. Begrijpelijk, maar wel erg confronterend.

10. Ik ook weer dit jaar enorm heb moeten vechten om de juiste zorg voor mijn kind te krijgen.

  • De onzekerheid is nog steeds niet voorbij, de gemeente heeft geen idee van wat ze doen en stuurde in november een brief met de vraag of ik volgend jaar ook nog gebruik wil maken van de zorg die we nu ontvangen, omdat de indicatie 31 december 2015 afloopt. We hadden enkele maanden ervoor een brief gehad van het CIZ dat de indicatie met een jaar verlengd was en we tot eind 2016 sowieso in de WLZ zitten (dus rijksoverheid in plaats van gemeente). Instanties werken erg langs elkaar heen, van communicatie onderling lijkt geen sprake te zijn.
  • De dubbele kinderbijslag loopt ook af en moet opnieuw worden aangevraagd. Ik moet een indicatie van het CIZ insturen, waarna het SVB (van de kinderbijslag) informatie gaat inwinnen bij het CIZ. Beetje omslachtig en overbodig werk eigenlijk, nietwaar? Maar goed, ik doe het natuurlijk wel. Je moet wel.
  • De leverancier van de luiers besloot mijn machtiging in te trekken, wat betekent dat ik het hele circus weer opnieuw moet doorlopen: Naar de arts VG toe, die moet de aanvraag voor ons doen, wachten op de goedkeuring etc etc. Godzijdank kon het nu wel weer via de apotheek zelf, ze hadden zoveel klachten gehad over de leverancier dat ze besloten hadden het zelf weer te gaan coördineren. De luiers konden gewoon worden aangevraagd bij de apotheek. Soms kan het wél simpel :)
  • De zoektocht naar de juiste dosering medicatie lijken we ook nu te hebben afgerond dit jaar.
11. L. begon met G-judo. Nog steeds is het elke maandag een strijd om heen te gaan, maar als we er eenmaal zijn vindt hij het erg leuk en doet hij goed mee.

12. Ik ondervond hoe fijn het is om mijn verhaal te delen op m'n blog hier. Het heeft me zoveel gebracht, de reacties van bekenden en onbekenden helpen echt bij het alles een plek kunnen geven. De enthousiaste reacties zijn m'n motivatie er mee door te blijven gaan.

13. Ik ondervond dat ik door oprecht en mijzelf te zijn, door geen masker meer te dragen en open te zijn ook nog geaccepteerd en gezien wordt, juist door de mensen die er ook toe doen. Degene die hier niet mee om kunnen gaan zijn mensen die ik ook niet nodig heb ik mijn leven. Punt!


In 2016 hoop ik:

1. Dat er duidelijkheid is rondom de zorg voor L., dat we weten waar we aan toe zijn voor de komende jaren.

2. Dat ik verder kom met mijn herstel. 

3. Erachter te komen waarmee ik mijn geld in de toekomst kan gaan verdienen.

4. De juiste school te vinden voor R. (11 oktober wordt ie vier jaar!)

5. Nog steeds de fijne groep mensen om mij heen te hebben die me veel steun geven. Zowel online als in het echte leven.

6. Een halve marathon te lopen in Nijmegen; de Stevensloop!

7. Toch ook eindelijk nog 10 kg af te vallen.

8. Veel leuke (nieuwe) ervaringen op te doen. Ik ga morgen meteen goed starten; met de nieuwjaarsduik bij de Klinkervlierse plas.

Alle goeds voor het nieuwe jaar gewenst, dank je wel dat je er deel vanuit maakt. 

Liefs, xx.

woensdag 30 december 2015

Lekker en makkelijk: Oliebollen uit de oven


Oliebollen; niet echt iets waar ik warm voor loop. Maar met oudejaarsdag komen er meerdere mensen bij ons uitzitten die wél van oliebollen houden en ik wil mijn jongste deze Hollandse lekkernij niet elk jaar door de neus boren, dus heb ik besloten om toch dit jaar aan de slag te gaan.
Ik heb twee pakken mix gekregen, één voor oliebollen en één voor appelbeignets.

Wist je trouwens dat je in plaats van appel ook ananas kunt gebruiken? Klinkt ook als een zeer geslaagde combinatie, ik ga experimenteren.
En oliebollen kun je ook vullen, natuurlijk met krenten en rozijnen, maar wat dacht je van de combinatie stoofperen en witte chocolade?

Enthousiast had ik zonnebloemolie opgehaald, maar m'n moeder waarschuwde dat het wel heel erg gaat stinken in huis. Dus óf in de blokhut of buiten gaan bakken, óf een andere manier van maken vinden. Ik kwam op de website van Koopmans onderstaande bereidingswijze tegen; oliebollen uit de oven! Dat klinkt goed; geen stankoverlast en minder kilocalorieën. Benieuwd hoe het smaakt :)

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 200 graden / heteluchtoven 190 graden.
  1. Wel eventueel de krenten en/of rozijnen en dep ze droog.
  2. Doe de oliebollenmix in een beslagkom. Voeg het water toe. Roer het geheel met een pollepel of een mixer met deeghaken tot een glad oliebollenbeslag.
  3. Roer de krenten en/of rozijnen door het oliebollenbeslag.
  4. Laat het oliebollenbeslag in de kom, afgedekt met plastic ongeveer 30 minuten rijzen op kamertemperatuur. (Roer het beslag tijdens het rijzen niet meer door.)
  5. Verwarm de oven voor.
  6. Plaats de siliconen bakvorm op een bakplaat. Doe 1 theelepel zonnebloemolie in ieder holletje van de muffinvorm en bestrijk de binnenkant van holletjes met de olie.
  7. Haal steeds de twee eetlepels/ijsbolletjestang door de olie, vorm met de lepel(s) bolletjes van het beslag en doe in iedere holte een bolletje oliebollenbeslag.
  8. Laat de oliebolletjes nog 10 minuten rijzen in de siliconenvorm.
  9. Roer het overgebleven beslag in de kom nog een keer goed door, dek het weer af met plastic en laat het verder rijzen.
  10. Plaats de bakplaat met de muffinvorm in de oven en bak de oliebollen onderin de oven in 20-25 minuten gaar en goudbruin.
  11. Haal de oliebollen na het bakken uit de vorm en laat ze afkoelen op een rooster.
  12. Maak van de rest van het beslag in de kom bolletjes op dezelfde manier en verdeel ze over de siliconen muffinvorm, laat deze oliebolletjes nog 10 minuten rijzen in de muffinvorm en bak deze oliebollen ook in de oven.
  13. Serveer de oliebollen uit de oven met poedersuiker.
De champagne staat al koud, die uit mijn gewonnen pakket van Sapph; mijn kerstpakket was een tapaspakket, dus hapjes genoeg voor de avond; alle ingrediënten voor een feestelijke avond zijn aanwezig.
Vriendin M. komt met haar zoon, mijn moeder en stiefvader komen, Herman Finkers doet een oudejaarsconference; wat meer kan ik nog willen?

*Een oudejaarslot met flinke prijs*

maandag 28 december 2015

Gezond en lekker: Griekse kofta met bulgur


Courgette was een groente die in huize T. tot voor kort niet op het menu stond, met name omdat vriendlief zéker wist dat hij dat niet lustte.
Maar ik ben eigenwijs, soms best een goede eigenschap, en met behulp van Knorr heb ik W. toch aan de courgette gekregen. Ik had namelijk van de wereldgerechten de Griekse kofta gemaakt. Dat zijn gehaktrolletjes in een tomatensaus met courgette en witte rijst. Smaakte prima, wel wat zout naar mijn smaak, maar dat heb je nou eenmaal met de zakjes en pakjes.

Toch dacht ik dat ik dat zelf ook wel zou kunnen maken, dat moest ik dan toch ook wel beter kunnen? Dat wil zeggen: niet zo zout en zonder onnodige toevoegingen? Het is me gelukt! Met een beetje hulp van Google ter inspiratie voor de Griekse kruiden en veel zelfbedachte toevoegingen en combinaties. Vriendlief was de deskundige jury, volgens hem smaakte het net zo kruidig als het pakje van Knorr. Maar dan minder zout. Missie geslaagd!

Ingrediënten:

  • 300 gram gehakt
  • 4 tomaten
  • blikje tomatenpuree
  • 2 uien
  • 3 tenen knoflook
  • grote courgette
  • 400 gram (kastanje)champignons
  • 2 tl kaneel
  • 4 tl gemalen komijn
  • 4 tl tijm
  • 2 tl oregano
  • 1 tl chilipoeder
  • snuf zout
  • peper naar smaak
  • olijfolie
  • 200 gram bulgur
  • witte kaas/feta ter garnering
Bereiding:

Bereid de bulgur volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Je kunt gehaktrolletjes maken van het gehakt, kruid het dan wel met een deel van de kruiden. Ik heb het gehakt gewoon rul gebakken, wil ook prima en maakt voor de smaak niets uit :)
Bak het gehakt rul in een braadpan in olie. Snipper de ui, voeg toe aan de braadpan en bak dit glazig. Pers de knoflook uit en doe in de pan. Snij de courgette in kleine blokjes en de champignons in plakjes en voeg toe aan de braadpan. Bak enkele minuten. Snij de tomaat in blokjes en voeg toe aan de braadpan. Doe ook de tomatenpuree erbij, voeg alle kruiden en specerijen toe en laat 10 minuten pruttelen op een laag vuurtje. Voeg zout en peper naar smaak toe.

Serveer de bulgur met de koftasaus met wat witte kaas (of feta natuurlijk), dat geeft het net de juiste ziltige smaak en maakt het helemaal af.
Kali Orexi (dankzij 4 jaar Grieks op de middelbare school ;) ).

  1. Ik vind dit heerlijk gecombineerd met bulgur, omdat dat net wat meer bite heeft dan witte rijst. En ik had het nog in de voorraadkast staat.
  2. Je kunt ook lamsgehakt gebruiken, dat is in mijn regio wat minder goed verkrijgbaar dus koos ik voor good old rundergehakt. 
  3. Laurierpoeder erdoor is ook een aanrader, dat had ik ten tijde van het maken van dit recept niet in huis.
  4. Ik heb gekozen voor minder gehakt en meer groentes, champignons smaken hier erg goed bij maar horen er niet standaard bij.
  5. Als je nog wat overhoudt; de volgende dag smaakt het volgens W. nóg lekkerder!
  6. Wist je dat Djinten hetzelfde is als gemalen komijn? Scheelt de helft in aanschaf. Sowieso is het een aanrader om vaker op de afdeling buitenlandse producten te kijken, soms zijn dezelfde artikelen een stuk goedkoper met een ander etiket erom! Kikkererwten bijvoorbeeld, scheelt ook behoorlijk wat.

zaterdag 26 december 2015

Depressie: Brief aan mijn vader

Hallo Jan,

Wat nou de reden was dat je enkele maanden geleden een vriendschapsverzoek op Facebook stuurde, ik ben er nog niet achter. Ik snap het namelijk niet. Was het een foutje, heb je toen je een profiel aanmaakte op Facebook gewoon maar iedereen die je kende toegevoegd? Had je er echt over nagedacht? Het lijkt er op dat je geïnteresseerd was om in contact te komen. Ineens ging je foto's  en statussen liken op mijn profiel.
Elke keer dat ik je naam weer voorbij zag komen was ik uren, soms dagen van slag. Mijn broertje heeft je meteen geblokkeerd, ik kon dat niet. Ondanks alles was er toch nog een soort van sprankje hoop denk ik.
Ik heb je vriendschapsverzoek niet geaccepteerd. Ik kon en kan het niet. Nu is de keuze aan mij; ik wil jou niet meer in mijn leven.

Je hebt iets stuk gemaakt in mij wat niet meer te helen valt, namelijk mijn geloof in onvoorwaardelijke liefde. De keren dat ik klappen kreeg omdat ik niet rechtop zat of netjes genoeg met mijn bestek at. De keren dat je mij met een zaklamp bewerkt hebt. De keren dat je mij zo hard hebt geslagen dat mijn trommelvlies scheurde. De keer dat mijn moeder mijn gezicht als kleuter eerst met camouflagecréme moest insmeren voordat ik naar school toe kon, omdat ik bont en blauw was. De ontelbare keren dat je mij vertelde dat ik waardeloos was.

Dat maakt wel wat stuk in je. Ik snap nu ook wel waarom ik zo'n makkelijk slachtoffer was voor de pesters, dat bange meisje met die aura van minderwaardigheid om haar heen trekt mensen aan die zich graag beter willen voelen ten koste van een ander. Elke school was het hetzelfde liedje, logisch dat ik dacht dat het allemaal mijn eigen schuld was. Ik heb toch zo vaak een nieuwe kans gehad, vrijwel meteen was de rolverdeling duidelijk. Zelfs als volwassene gebeurde het. Nu pas snap ik dat het vaak bange en onzekere mensen zijn die zelf ongelukkig zijn. Niet dat dat de pijn verminderd trouwens, ook wil ik het helemaal niet goed praten. Pesten is nooit oké.

Mam vertelde me dat ze wel al eerder had willen scheiden, maar dat ze dat niet durfde omdat we nog zo klein waren. Dan moesten we elke veertien dagen een heel weekend naar jou toe, dat idee was beangstigender dan de situatie waar we in zaten. Nu was ze er nog bij en kon ze nog eens ingrijpen, dan waren we helemaal aan jouw grillen overgeleverd.
Voor mij was het meer een bevestiging dat het aan mij lag, doordat ze zich zo'n zorgen maakte om mij zaten wij gevangen in deze situatie.

Hoe erg de mishandeling na de scheiding was weet ik niet, ik zal alles wel verdrongen hebben. Wat ik nog wel weet, wat door de EMDR naar boven is gekomen is het moment waarop je mij vertelde dat ik niet meer mocht komen, dat er geen plek meer was voor mij in je leven, omdat ik je huwelijk met je nieuwe vrouw verpestte. Dertien jaar was ik, we hadden net die dag mijn verjaardag bij jou gevierd. Nou ja, wat ik bij EMDR steeds herbeleef is het moment, twee weken later, dat je mijn broertje ophaalt en wegrijdt. Ik geloof niet dat ik me ooit zó afgewezen of alleen heb gevoeld als op dat moment.

Van mijn dertiende tot mijn zestiende heb ik wekelijks gesprekken bij een psycholoog gehad, ik kwam zoals je je wellicht kunt voorstellen in een depressie terecht. Deze depressie die ik nu heb is niet de eerste. Gek hè, wat je allemaal kunt verdringen. Als je er maar niet meer aan denkt bestaat het niet. Tsja, helaas werkt dat niet zo, het haalt je vanzelf wel in.

Ik sprak mijn tante (jouw zus) afgelopen zomer, ik kwam haar toevallig tegen. Ze vroeg hoe het met me was en in plaats van het standaard antwoord "Goed, en met jou?" besloot ik nu eerlijk te zijn. Ik vertelde dat het niet zo goed ging, dat ik al bijna twee jaar ziek thuis zat, dat ik lijd aan een depressie en PTSS. Goh, ze had nooit geweten dat het zo erg was. "Je hebt ook nooit wat gezegd!"
Wie gelooft er nou een kind? Heel de familie geloofde het verhaal wat jij hen vertelde, dat mam het contact had verbroken of dat ik zelf niet wilde komen (oma en je zus vertellen allebei iets anders). Ook waren ze altijd bezig mijn moeder zwart te maken, net zoals jij altijd deed, er schijnt een tijd te zijn geweest dat ik bij jou wilde wonen, totdat ik je betrapte op een leugen en je je er niet uit kon lullen.

Loyaliteit, het is een vreemd iets. Ondanks alles heb ik je nog een geboortekaart gestuurd toen de kinderen zijn geboren, maar nooit heb ik een reactie gehad. Nu is er echt iets in mij geknapt, na ruim twee jaar intensieve therapie zie ik in dat het niet aan mij ligt. Jij bent een ontzettende narcist. Voor de buitenwereld een prima vent die klaar staat voor een ander, voor je gezin was je een tiran.
Naar het schijnt was dat al zo toen je thuis woonde en was iedereen bang voor je, dus dat oma jouw verhaal zo makkelijk slikte en geen contact meer met ons heeft gezocht kan ik dan ook niet rijmen.

Ik ben zo vreselijk bang dat ik op jou ga lijken. Die enorme woede, het korte lontje; ik zie het bij mijn broertje en ik voel het zelf ook.
Uit pure machteloosheid heb ik L. wel eens een tik gegeven, ik HAATTE mijzelf echt zó verschrikkelijk, ik was geen haar beter dan jij!
Ik heb ook maandenlang gedacht dat de wereld beter af zou zijn zonder mij, wat draag ik nou bij? Ik bezorg iedereen die me na staat verdriet en pijn door mijn ziekte, als ik er niet meer ben kunnen ze ten minste gaan rouwen en verder gaan. Ik heb zelf nog gedacht dat het nog beter was om dan ook de kinderen maar mee te nemen, L. moet zo verschrikkelijk vechten voor zijn plek in de maatschappij en R. hangt zo ontzettend aan mij, dat was dan toch beter? En dan kon W. makkelijker opnieuw starten.

Dat was het moment dat ik inzag dat ik heel erg ziek was en ben ik met medicatie begonnen.
Ik slik het nog steeds, ik wil wel graag stoppen omdat ik er behoorlijk van aankom, maar ik ben nog lang niet stabiel genoeg. Plus is het uiterlijk ook niet het belangrijkste ter wereld, dat zie ik nu ook wel in.

Ik dacht altijd; als ik maar goed genoeg mijn best doe, dan vinden mensen mij wel leuk en laten ze mij niet in de steek.
Als ik maar slank ben, dan is het leven mooier, dan word ik niet meer gepest en zien ze mij wel staan.
Als ik maar presteer, dan tel ik mee en word ik opgemerkt.

Luisteren naar jezelf, naar je gevoel is iets wat ik echt heb moeten leren. Mijn gevoel zegt nog heel vaak dat ik waardeloos en minderwaardig ben namelijk, ik weet niet of het jouw stem is die ik hoor of dat ik dat zelf ben, het zorgde er wel voor dat ik altijd een masker op had.
Nog steeds ben ik bang echt toe te geven aan mijn gevoel, het verdriet toe te staan, ik ben bang dat ik er niet meer uitkom en erin verdrink.
Ik hunker nog steeds naar erkenning en bevestiging, maar dit weet ik op een positieve manier in te zetten; door deze blog bijvoorbeeld.

Mijn gevoel luister ik steeds vaker naar, het is eng om te doen maar heel waardevol.
Ik durfde afgelopen week te zeggen (op papier dan) dat een ontmoeting van iemand erg betekenisvol is geweest en wat voor een impact haar woorden hebben gehad op mijn herstel. Doodeng, ik was bang voor de reactie (het oordeel/een afwijzing), maar het voelde toch erg goed.

Ik wil geen slachtoffer van mijn verleden zijn, ik wil echt en authentiek zijn. Ik wil de wereld wat mooier maken.
Ik heb me voorgenomen om geen energie meer te stoppen in mensen waarvan het initiatief tot contact maar van één kant komt, ook al is het familie. Misplaatst verantwoordelijkheidsgevoel. Ook de mensen waarbij ik mijzelf niet kan zijn, die alleen maar negatieve energie brengen, daar ga ik geen energie meer in steken. Ik verdien beter.

Dus ook jij bent niet meer welkom in mijn leven, niets zal dit kunnen herstellen, ik ben jou niets verschuldigd en mijn kinderen hebben de meest fantastische opa die ze maar kunnen wensen.

Debbie

donderdag 24 december 2015

DIY: Cadeau inpakken 2.0

Een cadeau geven wordt extra leuk wanneer je net zoveel aandacht besteedt aan het inpakken als aan het uitzoeken ervan. Een mooi cadeaupapier met print of glans is altijd goed, maar er zijn nog zoveel meer leuke manieren waarop je iets in kunt pakken!


Ik ga graag over de top; verschillende linten, stickers, veertjes, vilten hertjes, hartjes uit behangpapier geknipt en een rozet gemaakt van verschillende linten en kralen. Je behoudt de eenheid door papier in dezelfde tinten te kiezen en door bepaalde vormen terug te laten komen.

Maar denk ook aan:




1. Krantenpapier. Het valt zeker op tussen alle gekleurde pakjes onder de kerstboom; stijlvol en minimalistisch. Eventueel nog een simpele strik er omheen, meer heeft het echt niet nodig.


2. Behang. Speel met de structuur of print van het behang. Je kunt ook uit behang met een mooie print vormen knippen of stansen met een vorm-perforator en dit op een effen papier plakken.


3. Kraftpapier; dat is stevig bruin pakpapier wat je volledig naar smaak, gelegenheid of ontvanger kunt customizen. Je koopt het bijvoorbeeld bij de bouwmarkt, 10 meter kost €3,19 bij Praxis.
  • Maak een vlaggenlijn van washitape en touw.
  • Leuk het kraftpapier op met stickers, lint/tape en een label.

4. Bakpapier werkt ook prima als inpakpapier. een touwtje erom met een takje groen maakt het helemaal af.


5. Maak het af met een lolly, zuurstokje of ander lekker snoepje voor een extra feestelijk effect. Ik weet zeker dat mijn jongste helemaal in de wolken zou zijn met een cadeau wat op die wijze is ingepakt ;)

dinsdag 22 december 2015

Blijmakers #21

1. Ik doe mee aan de mamaswap! Een ontzettend leuk initiatief van Kimberley, mama van Elara*. Een groep van 160 mama's gaat voor elkaar een pakket maken met daarin minimaal 5 zelfgemaakte items rondom het thema liefde. Bijzonder leuke opdracht en creatieve uitdaging, ik heb 4 weken de tijd om het pakket te maken, begin februari moet ie verzonden worden naar de mama van wie ik het lootje heb. Met Valentijnsdag gaan we allemaal het pakket uitpakken.

2. Ik heb een boek gewonnen van Hallo Paleo 2, niet voor mijzelf maar voor mijn oma. Ze is er heel erg blij mee, ze had nog nooit iets in haar leven gewonnen. Ik mag het boek ook een keer lenen natuurlijk :)

3. Ik heb een mooi pakket gewonnen van Sapph. De inhoud was een beha, string, kanten handschoenen, kousen, oogmasker, fles champagne, tas van Sappph, mini haarlak en droogshampoo en het tijdschrift Beau Monde. Helaas de verkeerde maat beha, maar dat gaat nog gefikst worden :)

4. Ik heb ook een diner voor 4 personen gewonnen bij het restaurant PUUR in Emmen. Eigenlijk was de prijs dat je met de kerstdagen kon komen eten, maar na mailcontact met het restaurant bleek dat een andere dag ook prima was. Dit omdat het met kerst ontzettend druk is en een rustige tafel lastig zou zijn. Fijn, dat mensen met je meedenken en dat ze zo flexibel zijn! We zijn vorige week zondag heen geweest, het was een groot succes. De kinderen hebben zich uitermate vermaakt, W. en ik hebben ons buikje goed rond gegeten.

5. S. stuurde een berichtje; of ik ook belang had bij een vrijkaartje voor Cowboys en Indianen, want ze kwam er zelf niet meer aan toe om heen te gaan dit jaar. Maar natuurlijk, mijn kinderen vinden het allebei fantastisch daar! Wat is het fijn om zulke mensen te hebben in je omgeving.

6. Ik heb €14,- uitgespaard aan postzegels door zelf alle kerstkaarten in Coevorden te gaan bezorgen. R. en ik hebben ze op zaterdag rondgebracht, het was heerlijk weer en we waren in amper 2 uur klaar. Goed bezig, nietwaar?

7. Dit jaar heb ik wel een kerstpakket gekregen van mijn werkgever. Ik was zeer verbaasd, omdat ik dat vorig jaar niet gehad heb en en totaal niet op gerekend had! Een heel mooi tapas-pakket, met allemaal lekkernijen en een mooie serveerplank. Erg attent.

8. Ik ben uitgekozen als tester voor Cewe, ik mag gratis een fotokalender maken én aan iedereen die interesse heeft kan ik een kortingscode geven, zo kun je zelf met 25% korting een fotokalender maken.

9. Ik heb besloten dat ik vaker uitspreek wat ik voel. Het is soms wel spannend, (hoe zal de ander er op reageren? Word ik niet te opdringerig?) maar het voelt goed om te doen. Authenticiteit; een mooi streven. Echt jezelf zijn, ik geloof dat het me steeds meer lukt.

10. We hebben 5 tassen vol met kleding gekregen voor de jongens van J., kleding die haar zoon te klein is. Ze heeft een heel goede smaak, we kunnen weer een flinke tijd vooruit met de mooie blouses en shirts. Ook zat er een heel mooie zwarte wollen winterjas in voor mij in exact de goede maat (en die wilde ik al zo graag voor de komende winter..!).

11. Ik heb een kerstpakket gemaakt voor iemand die het goed kon gebruiken en dit op de weggeefhoek gezet. Het was bijzonder om dit aan een vreemde te geven, het was iemand die van niks wist toe ik bij haar voor de deur stond, ze was namelijk opgegeven door een ander. Verbouwereerd heeft ze het pakket aangenomen, ze was er wel blij mee hoorde ik achteraf.

Het meest fantastische vind ik dat meer mensen geïnspireerd zijn door mijn actie en oproep en zelf ook een pakket hebben gemaakt om weg te geven.
Prachtig! Samen maken we de wereld een beetje mooier <3

zaterdag 19 december 2015

Waarom #SR15 geweldig is voor ons allemaal en een boycot nergens op slaat #tegengeluid

Heerlijk vind ik het, aftellen naar de kerstdagen. 3FM Serious Request hoort daar inmiddels ook echt bij, ik heb de hele dag de televisie aan staan als ik thuis ben. Fijne muziek, enthousiaste en inspirerende mensen, indringende reportages; mooie televisie om naar te kijken.

Ik vind het zó fantastisch wat die mannen en vrouwen toch elk jaar voor elkaar weten te krijgen! 
Het verbindt, brengt een gevoel van saamhorigheid, met elkaar zorgen we ervoor een boel geld in te zamelen voor een ontzettend goed doel. 3FM kiest samen met het Rode Kruis voor de stille rampen, de onderbelichte goede doelen zoals hulp aan (ex)kindsoldaten, kindersterfte terugdringen, slachtoffers van seksueel geweld in conflictgebieden; kortom de basale basisbehoeften van de mens.

Het inspireert, niet alleen de mensen in Nederland, maar ook in het buitenland worden vergelijkbare acties gehouden met een glazen huis.

Fantastisch toch, in 2014 waren er maar liefst 8 glazen huizen wereldwijd waar men geld inzamelde voor verschillende goede doelen.

Wat de kracht is van Serious Request is dat het een heel grote doelgroep aanspreekt, van jong tot oud; er zijn heel veel mensen die zelf acties opzetten om geld in te zamelen voor Serious Request. Dat maakt me echt blij, die verbondenheid en betrokkenheid van een heel grote groep mensen.

Toch lees ik nu op Facebook en verschillende andere pagina's alweer de roep om een boycot van Serious Request; zo vraagt men zich af waarom er niet voor een Nederlands doel gekozen wordt, er zijn zoveel Nederlanders die het slecht hebben tenslotte. Ik snap dat niet helemaal, die vergelijking. Het één sluit het ander toch niet uit? 

Alle Nederlanders hebben het relatief goed, we leven in een welvarend land en iedereen kan in zijn basisbehoeften voorzien, namelijk voedsel, woonruimte, kleding.
Ook de 3 psychologische basisbehoeften, namelijk competentie (jezelf kunnen ontwikkelen, dus naar school kunnen), (sociale en relationele) verbondenheid en autonomie (je eigen keuzes mogen maken en verantwoordelijk voor zijn) kan eenieder in voorzien of hulp bij krijgen in Nederland.

Het staat mensen vrij hun geld te besteden zoals zij dat willen lijkt me? Alles wat met Serious Request wordt opgehaald is van bedrijven en particulieren, er is geen overheidsgeld mee gemoeid. Je hebt dus geen recht van spreken over het geld dat mensen aan dit doel geven.

Als je zo begaan bent met de armoede in Nederland, wat doe je er zelf dan aan? Alleen roepen online dat je het belachelijk vindt? Of doe je ook daadwerkelijk iets om te helpen?
  • Helpen is heel simpel eigenlijk, je kunt kleren en spullen doneren die je niet meer gebruikt op je regionale weggeefhoek. 
  • Je kunt een paar uurtjes van je tijd doneren door te gaan collecteren voor een goed doel. 
  • Wordt vrijwilliger op de peuterspeelzaal, een stichting als Homestart of in het verzorgingshuis. 
  • Laat je sponsoren voor een doel wat jou na aan het hart staat en loop een hardloopwedstrijd. 
  • Mogelijkheden genoeg om zelf het verschil te maken voor een ander.
Er zijn veel goede doelen die in actie komen voor de voedselbank en allerarmsten in Nederland, vooral in de dagen voor kerst. Ze krijgen alleen niet de massale media-aandacht zoals Serious Request dat krijgt. Voorbeelden: 
Kijk eens om je heen. Geniet van de rijkdom die je hebt. Rijkdom zit niet alleen in geld, maar vooral in vriendschap, familie, plezier maken en een positieve instelling.


woensdag 16 december 2015

Budgettip: Gratis Mathijs Maaltijdbox + review

Haast iedereen die wel eens iets bij de Kruidvat koopt, vooral degenen met jonge kinderen in de luiers, heeft wel een klantenkaart. Daarmee kun je punten sparen en kun je gratis artikelen uitzoeken.
Maar wat die artikelen nou zijn? In de winkel staat het niet echt duidelijk aangegeven vind ik, je moet hiervoor op de website kijken.

Ik zag op mijn kassabon de laatste keer dat ik bijna 1000 punten gespaard had, wat dus betekent dat ik voor €1000,- heb uitgegeven bij de Kruidvat! Damn, dat is behoorlijk wat in de jaren dat ik nu kinderen heb.


Ik had al eens op de website gezien dat je voor 1000 punten een donatie van €5,- kon doen aan een goed doel naar keuze, voor een paar honderd punten heb je een gratis douchegel, ik verwachtte niet veel te kunnen doen met mijn punten.

Maar verbazingwekkend genoeg kon ik voor 950 punten een Mathijs maaltijdbox eenmalig proberen, zo'n box heeft een waarde van €49,50. Wat een verschil niet, een donatie van €5,- of een foodbox van bijna €50,-. Ik heb 'm meteen besteld, er zaten verder echt geen addertjes onder het gras (zoals bij Hello Fresh, dat je minimaal 2 boxen moet afnemen) en afgelopen maandag is ie bezorgd.


In het pakket zit alles voor 3 avondmaaltijden voor 4 personen, de recepten worden bijgeleverd. Deze week stond dit op het menu:
  1. Kip shoarma met rijst en frisse ananas
  2. Macaronischotel met spekjes, peer en bleekselderij
  3. Broodpizza met tonijn, broccoli en kaaspops
Dag 1 heb ik kipshoarma gemaakt met de kippendijreepjes, rijst, ananas, paprika, champignons en bieslook, ik heb wat extra groentes aan het gerecht toegevoegd; namelijk twee uien, 150 gram champignons en twee theelepels masalakruiden, omdat ik het wel wat lafjes vond. Vriendlief en peuter hebben er heerlijk van gesmikkeld, het was zeer geslaagd.


Dag 2 heb ik een chili gemaakt van de spekjes, champignons, bleekselderij, paprika en ui uit het pakket. Verder heb ik er nog twee blikken bonenmix van Hak, tuinerwtjes uit de diepvries, anderhalve pond cocktailtomaten en twee winterpenen en twee gekookte aardappels aan toegevoegd. Een makkelijk eenpansgerecht, macaroni met rozijnen, peer en bleekselderij hoef ik hier thuis niet op tafel te zetten, dan ben ik de enige die er van eet.

Dag 3 ga ik tosti's maken van het Turkse brood met de mozzarella, kaaspops, paprika, tomaten en verse tomatenketchup. Lekker in combinatie met tomatensoep, dat heb ik nog in de voorraadkast staan. Een broodpizza zal vriendlief niet willen eten namelijk, maar als ik er tosti's van maak komt het alsnog wel op.


Dan heb ik nog over: 2 blikjes tonijn, broccoli, rozijnen, macaroni en peren.
De peren gooi ik in de juicer, de broccoli ga ik wokken of stomen op dag 4 en de tonijn, rozijnen en macaroni komen eerst in de voorraadkast.

Ik vind het superhandig dat ik in principe drie dagen niet hoef na te denken over het eten, dat ik wat lastige eters thuis heb maakt dat ik wat creatiever moet zijn met de producten, maar dat is geen probleem. Ook zijn er leuke recepten bij, ik zet nu dingen op tafel die ik anders niet snel zou kopen/koken. 
Heb ik er nou €49,50 voor over als ik de doos zelf moet kopen? Nee, dat is het mij niet waard. Ik kies dan liever voor een groente- en fruitbox van Verse Oogst bijvoorbeeld.

dinsdag 15 december 2015

De kerstgedachte: Geef iets weg aan een ander #winactie #kerstpakket

Duik eens je voorraadkast of kelderkast in en kijk eens kritisch naar wat je daar hebt staan. Welke producten ga je toch niet gebruiken voordat de houdbaarheidsdatum afgelopen is? Of waar heb je een heleboel van opgespaard en kun je wel wat van missen?

Kijk ook eens in je badkamerkast. Heb je nog een lekkere (onaangebroken) bodylotion of douchegel over? Doe dit ook in het pakket, niets is lekkerder dan je douchen met een heerlijk geurende gel, een luxe waar je waarschijnlijk niet eens meer bij stil staat ;)

Misschien heb je nog wel een flesje drank nog ergens liggen, een cadeau wat toch niet je smaak is. Daar kun je een ander vast blij mee maken. Of wat leuke woonaccessoires, om het wat gezelliger te maken in huis. Het is echt de tijd van lekker binnen blijven, dus de kamer leuk aankleden hoort er dan wel bij.

Ik geniet zelf altijd erg van het branden van wierook, ik voel de spanning in mijn lijf dan wegglijden. Daarom doe ik er ook een pakketje wierookstokjes en een handige aansteker bij. En wat is lekkerder dan met een dekentje op de bank zitten met een kop thee? Die doe ik er ook bij. Het hoeft niet groots te zijn allemaal, ik wil gewoon iemand even heel erg blij maken.

Heb je je pakketje klaar? Lever hem in bij de voedselbank, geef hem zelf weg via één van de weggeefhoeken op Facebook of geef hem aan een kennis waarvan je weet dat ie het goed kan gebruiken. Misschien wel een ouder van een klasgenoot van je zoon of dochter.


Je mag het ook bij mij brengen, misschien kan ik nog een mooi pakket maken met de spulletjes als er meerdere mensen zijn die een paar dingetjes hebben!


Samen maken we de wereld een klein beetje mooier, begin bij jezelf.

P.S. Ik zet mijn pakketje op de weggeefhoek van mijn regio, wie doet er mee? Heb je nou zelf wel belang bij mijn pakketje, laat dan een reactie achter hier of stuur me een berichtje, vrijdag gooi ik alle namen van de belangstellenden in een pot en ga dan een lootje trekken :)

P.P.S. De enige voorwaarde is dat je óf het pakket zelf ophaalt als je wint óf binnen een straat van 30 kilometer van Coevorden woont óf een bijdrage doet in de verzendkosten wanneer je niet aan de eerste twee voorwaarden voldoet ;)

maandag 14 december 2015

Gezond en lekker: Stoofpotje rundvlees met veel groentes

Heerlijk vind ik het, dat ik de tijd heb om uitgebreid te koken. Ik ben ook nog steeds zó ontzettend blij met mijn braadpan, die ik een tijd geleden voor mijzelf gekocht heb bij de Albert Heijn, Het was zo'n mooie aanbieding; €25,- (in plaats van €80,-) voor een gietijzeren, geëmailleerde braadpan die ook nog eens geschikt is voor inductie. Een groentecurry, hachee of een winterse stoofpot; ik draai mijn hand er niet meer voor om sinds ik met deze pan kook :)

Vandaag maak ik een kruising tussen hachee en boeuf bourgignon, maar dan met wat minder vlees en extra veel groentes. Deze combinatie heb ik bedacht omdat ik dit in de koelkast en/of diepvries had liggen. Ik eet af en toe nog vlees, maar kan kies ik wel voor Iers kwaliteitsvlees.


Minderen qua hoeveelheid vlees wil vaak prima, waar ik vroeger standaard een pond rundergehakt gebruikte voor de pasta, deel ik die pond nu in tweeën of in drieën. Vlees is toch best wel een luxeartikel vind ik, dat hoeft heus niet elke dag en al helemaal niet in enorme hoeveelheden. Minder vlees eten is beter voor het milieu én voor je portemonnee.

Mijn gezin gaat er gelukkig wel in mee, hoewel ik zelf vaak een vleesvervanger eet of het vlees gewoon achterwege laat bij de maaltijd, dat de hoeveelheid minder is vinden ze niet zo erg.
Als ik chili maak, braad ik wat worstjes voor mijn mannen voor erbij, in plaats van gehakt te gebruiken in de chili. Zij blij, want vlees en ik blij, want vegetarisch.

Ingrediënten:
  • 400 gram hacheevlees
  • 100 gram panchetta
  • 5 uien
  • 2 winterpenen
  • 250 gram champignons
  • 250 gram cherrytomaten
  • 3 tenen knoflook
  • 3 à 4 eetlepels balsamicoazijn
  • 750 ml runderbouillon
  • 2 eetlepels bloem
  • roomboter om in te bakken
  • 3 laurierblaadjes
  • 1/2 tl kruidnagel
  • 1 tl marjolein
  • 1 tl tijm
  • 1 tl koekkruiden
  • zout en peper
  • flinke scheut rode wijn
Bereiding:

Bak de panchetta 10 minuten op een zacht vuur aan (je hebt geen olie of boter nodig) en haal het spek uit de pan.
Bestrooi het hacheevlees met zout en peper, braad het aan zodat het rondom bruin is in het vet van de panchetta. Haal dit eruit als het bruin is.
Snij de uien in ringen, de winterpeen in plakjes en pers de knoflookteentjes. Verhit wat roomboter in de braadpan (want waarschijnlijk heb je geen vet genoeg meer om te bakken) en bak de uien, winterpeen en knoflook circa 10 minuten.
Doe dan het hacheevlees en de panchetta weer in de pan, strooi de twee eetlepels bloem erover, roer goed door.
Voeg dan de bouillon, rode wijn en balsamicoazijn toe, voeg alle kruiden toe, roer goed door en stoof dit zachtjes minstens 2,5 uur.
Voeg na 2,5 uur de champignons en gehalveerde cherrytomaatjes toe. Laat nog een half uurtje lekker sudderen.

Vind je het wat te dun, haal dan de deksel van de pan en laat het nog een half uurtje op het vuur staan om in te dikken. Een beetje maizena erdoor bindt de saus ook (en geeft sneller resultaat).

Ik heb de stoofpot in totaal 5 uur op laten staan, 3 uur met deksel en 2 uur zonder om in te dikken. Niet schrikken van de lange ingrediëntenlijst, ik mag graag koken met wat voorhanden is. Ik had bijvoorbeeld nog wat panchetta in de diepvries liggen, dit combineert goed met hacheevlees, a la boeuf bourgignon, daar wordt ook spek bij gebruikt. Champignons zijn we allemaal dol op, cherrytomaatjes lagen ook nog in de koelkast en moesten op, ik heb alles gebruikt en het smaakt fantastisch! Creatief koken, ik hou er van :)

Ik heb de stoofpot gecombineerd met gnocchi, een onwaarschijnlijke combinatie op het eerste gezicht misschien, maar erg lekker! Natuurlijk passen gekookte/gestoomde aardappels hier goed bij, evenals aardappelpuree. Of rijst, misschien zelfs wel pasta. Dat ga ik een volgende keer proberen, want pasta wordt hier graag gegeten.


vrijdag 11 december 2015

Depressie: Transitie, jezelf leren kennen en hechtingsproblemen.

Steeds vaker merk ik dat ik in een soort van transitie zit. Zou het dan toch echt zo zijn dat je er beter uit komt, een depressie en burn-out?

Ik leer mijzelf steeds beter kennen, ik merk dat ik geniet van creatief bezig zijn; of dat nou is met het bedenken en uitproberen van een nieuw recept of het zelf maken van iets voor in mijn interieur, dat maakt mij echt heel blij (vooral wanneer het lukt natuurlijk ;) ). Wat ik nog prachtiger vind is dat mijn oudste zoon ook steeds vaker laat zien dat hij ook graag creatief bezig is. Zit dus toch in de genen? :D

Ik merk ook nu dat het makkelijker wordt om gewoon eens nee te zeggen in plaats van mij in alle mogelijke bochten te wringen om alles te kunnen doen wat een ander van mij vraagt. En dat dit ook zo geaccepteerd wordt, dat ik nee zeg, dat men dat helemaal niet raar vindt. Het mag dus gewoon, nee zeggen. Ik dacht altijd dat mensen mij dan lastig zouden vinden, "wat moeten ze wel niet denken", mij egoïstisch zou vinden, kortom; dat ze mij niet meer leuk en aardig zouden vinden.

Voorbeeld: Ik had op een donderdag enkele weken terug 3 afspraken staan. Té veel voor mij, ik raakte helemaal in paniek, want er was ook een overlapping en ik zou het niet allemaal kunnen redden, want vriendlief had tegen zijn baas gezegd dat hij die dag best wel kon werken (zonder dit te overleggen, achteraf gezien niet handig.). 
Ik plan alle afspraken zoveel mogelijk op donderdag, zodat ik geen oppas hoef te zoeken voor de kinderen, dit blijft een lastig probleem nl.
Ik wilde mijn therapie niet afzeggen, maar ik moest dus oppas regelen voor R. Gelukkig kon mij oma wel een uurtje oppassen. 
De afspraak bij het centrum verstandelijke beperking en psychiatrie (voor L.) waren we per ongeluk al een week te vroeg heen geweest (ergens is er iets fout gegaan met het noteren van de datum, gelukkig konden we tussendoor toch bij de arts terecht die dag), dus die viel af voor die donderdag en de laatste afspraak heb ik gezegd dat ik niet kon. En dat was geen probleem, plannen we toch gewoon een nieuwe datum? Zo kan het dus ook en dat mag ook gewoon. Wat een eyeopener zeg!


Ik droom de laatste tijd wel veel, zowel over vroeger als nare nachtmerries over mijn kinderen, oma en stiefvader. Stukje verwerking en toch ook wel een angst, alles is terug te brengen naar een verlatingsangst of moet ik het een hechtingsprobleem noemen? 
Mijn verleden heeft me geleerd dat mensen me zomaar in de steek kunnen laten, daarom doe ik altijd meer dan mijn best en is mijn grootste angst dat men mij niet leuk vind.
"Je moet gewoon jezelf zijn", maar dat betekende dat ik gepest werd of in de steek gelaten werd. Dan leer je het dus wel snel af, "gewoon jezelf zijn", dat is duidelijk niet goed genoeg.

Mijn vader heeft op mijn dertiende verjaardag gezegd dat hij mij niet meer wilde zien omdat ik het huwelijk met zijn nieuwe vrouw verpestte, ik kon niet altijd even goed met haar overweg. Het leeftijdsverschil was niet groot tussen haar en mij, ik kreeg last van loyaliteitsconflicten, ik puberde en was me dus ook vast aan het afzetten en mijn grenzen aan het opzoeken; hij koos voor haar en er was geen plaats meer voor mij. Wat het nog iets erger maakte was dat mijn broertje wel welkom was en er ook nog een tijdje zonder mij heen is geweest.
Iets wat bij de EMDR nu naar bovenkomt; die eenzaamheid, het me zo in de steek gelaten voelen, dat ik hen zie wegrijden en alleen achterblijf, dat doet pijn. Maar steeds iets minder dankzij de EMDR. Het is heftig, maar het wel waard.

Mijn moeder is voor een tweede keer getrouwd en ook weer gescheiden, die man is 10 jaar lang in mijn leven geweest en heeft een belangrijke rol gespeeld, maar na de scheiding hield ook dat contact op. Ik heb nog enkele maanden contact gezocht en ben op bezoek geweest, maar het was echt eenrichtingsverkeer. Ik snap het van zijn kant ook wel, maar toch voelde het weer alsof ik in de steek gelaten werd.

Ik had een collega met wie ik samenwerkte in een discotheek van m'n 18e tot m'n 23e. We konden het goed vinden, we woonden in dezelfde woonplaats dus reed ze vaak met mij mee. Het groeide uit tot een vriendschap en ik had een periode lang erg intensief contact met haar. Ik hielp haar met het contact met allerlei instanties en de boel weer op orde te krijgen.
Toen ik zwanger raakte en het daar wel druk mee had kwam ik erachter dat het initiatief voor het contact echt bij mij weg kwam. Na een week niets van me gehoord te laten hebben nam ze nog steeds geen initiatief. Ja, na een paar weken deed ze haar beklag bij iedereen in mijn omgeving, dat ze niks meer van mij hoorde. Maar met mij heeft ze nooit weer contact opgenomen. 
Pijnlijk, dat besef. Een bevestiging dat ik toch wel erg mijn best moest blijven doen, omdat mensen anders weg gingen.

De familie van mijn vader heeft altijd mijn vaders verhaal geloofd, namelijk dat ik zelf het contact met hem had gebroken of dat mijn moeder hiervoor verantwoordelijk was (wat hij exact verteld heeft is me nooit duidelijk geworden, dit heb ik van twee verschillende personen gehoord, twee verschillende verhalen). Nooit hebben ze aan mij gevraagd wat er gebeurd was. Ik snap dat ze loyaal zijn naar hun zoon en broer, ik snap niet dat ze zo makkelijk ook afstand van mij namen.
Dankzij Facebook heb ik weer wat contact met enkele familieleden, maar als ik berichtjes zie als "lekker gourmetten met de hele familie", dan steekt dat wel. Wat ben ik dan? Ik heb wel eens gereageerd daarop, maar dat maakt het alleen maar pijnlijk en moeilijk voor alle betrokkenen. Want ja, als ik reageer met "goh, de hele familie? Ik heb helaas de uitnodiging gemist" ja, wat moet je dan daar ook op zeggen? Het is nou eenmaal zo gelopen, daar doe je niks meer aan.

Mijn schoonmoeder heb ik zelf het contact mee verbroken nadat ik haar uit mijn huis heb gezet op W.'s verjaardag na een enorme uitbarsting. Traumatisch, de eerste 4 EMDR sessies heb ik dit conflict weer moeten herbeleven omdat ik er maandenlang nachtmerries van heb gehad.
Maar toch, ik heb mijn grens aangegeven toen en nu 9 maanden later durf ik wel te zeggen dat ik er goed aan heb gedaan. Ik weiger me een aansteller of waardeloze moeder te laten noemen, zulke mensen hoef ik niet in mijn leven. W. gaat wel wekelijks naar haar toe, vooral omdat de kinderen ernaar vragen, het is tenslotte wel hun oma. Ze is gelukkig wel lief voor de kinderen. Ik kan het nog steeds niet goed verdragen, dat ik dan alleen thuis ben, het voelt elke keer weer alsof ik in de steek gelaten word. Op die momenten ga ik altijd hardlopen of naar yoga, dat helpt :)

Mijn collega's van school heb ik op een enkel berichtje na ook niets meer van gehoord, duidelijk gevalletje van "uit het oog, uit het hart", de collega's van de groepen daarentegen ontvang ik zelfs nu na ruim twee jaar nog berichtjes van met de vraag hoe het met me gaat of dat ze mijn blog gelezen hebben en mij een hart onder de riem willen steken. Wat een verschil hè? Dat zal dan toch wel het stukje SPH zijn van de groepswerkers, of ik had gewoon erg pech dat ik veel egoïstische collega's trof op school, haha.
Ik leer langzaam wat goed voor mij is, dat ik best wel eens de vraag mag stellen of ik iets wel wil en niet overal meteen ja op zeg, mijn grenzen aan te geven en mijzelf eens op de eerste plek te zetten.

Omdat ik verander ben ik onbewust dus wel bezig met de vraag of mensen mij nog steeds wel leuk vinden en me niet verlaten omdat ik verander. Dat komt er 's nachts dus uit in mijn dromen óf tijdens de meditatie bij yoga, waarbij ik regelmatig droom dat één van mijn kinderen of mijn oma dood is, mijn vriend mij verlaat voor een ander, mijn stiefvader niets meer van mij wil weten enzovoort. Dat maakt het soms best lastig om het gaan slapen, het zijn verschrikkelijke dromen, maar het is toch wel ergens goed voor. Verwerking en genezing; dat hou ik me steeds maar voor ogen.
  • Ik heb een geweldige vriend, die ondanks alles wat er gebeurd is in de afgelopen 14 jaar nog niet gillend weg is gerend, die wanneer nodig ook echt voor mij opkomt (zoals met die uitbarsting met z'n moeder) en echt van mij houdt.  
  • Ik heb drie geweldige vriendinnen waarbij ik altijd terecht kan en die ik regelmatig spreek en leuke dingen mee doe. A. is al meer dan mijn halve leven mijn beste vriendin, M. en ik zijn sinds de pabo onafscheidelijk en D. (ken ik ook van de pabo) ga ik sinds enkele maanden wekelijks mee naar yoga.
  • Mijn opa en oma staan altijd voor mij (ons gezin) klaar en willen altijd oppassen en helpen.
  • Mijn moeder en stiefvader hebben het zelf erg druk natuurlijk, maar helpen als ik ze vraag en het uitkomt.
  • En natuurlijk die fantastische zoons van me, elke dag verbazen ze mij. Nu pas snap ik wat onvoorwaardelijke liefde is, sinds ik kinderen heb (wat me wel nog meer doet afvragen hoe je in vredesnaam je kind in de steek kunt laten, maar goed, lang leve therapie).
Met deze geweldige mensen achter mij gaat het mij zeker lukken dit te boven te komen, ik ben er steeds meer van overtuigd dat dit wel kan!
Het verleden kun je niet veranderen, maar dat betekent niet dat je er niet niet meer op terug moet kijken. Door erbij stil te staan kun je wel een boel gedragspatronen verklaren; mijn angst om me te hechten, het gevoel dat ik nooit goed genoeg ben, waarom ik de oorzaak van strubbelingen toch altijd bij mijzelf leg. Als je je er bewust van bent waarom je op een bepaalde manier reageert, kun je er ook iets aan doen mocht je dat nodig vinden.


donderdag 10 december 2015

Foodbox: SBS feestdagen pakket



Leuk voor jezelf, als fijne kerst-surprise, of voor een ander die het wat minder heeft. Er zitten onder andere fijne drankjes, snacks en ingrediënten voor warme maaltijden in. Ook spulletjes om mee te wassen, om schoon mee te maken of om gewoon lekker mee achterover te gaan zitten deze december. De mogelijkheden zijn eindeloos. Aan wie geef jij ‘m deze kerst?

Ik bestel hem lekker voor mijzelf, heb ik toch nog een kerstpakket dit jaar ;)
Je bestelt 'm hier.

Doet ie je ook niet sterk denken aan het zomerpakket? Die beviel mij erg goed!

woensdag 9 december 2015

DIY: Kerstkaartenrek #budget

W. kwam laatst thuis met een stapel houten latten, verpakkingsmateriaal van wasmachines wat anders in de prullenbak zou belanden, hij dacht dat ik er wel wat mee kon? En of ik dat kan! Wat kent hij me toch goed.

Ik heb een heel gave poster voor in de speelkamer bij Ikea gekocht een tijdje terug, de afmeting is 70 x 100 cm. Daar is niet zo een lijst voor te kopen, ja bij Ikea maar die was op dat moment uitverkocht en ook best wel prijzig, maar die kan ik nu dus mooi zelf maken.
De latjes hadden zulke mooie gelijke afmetingen dat ik al puzzelend op het idee kwam om zelf een wenskaarten rek te maken, dat is eens wat anders dan de twee canvassen waar ik de kerstkaarten normaal op span.


Ik heb simpelweg de latjes aan elkaar gespijkerd, touwtjes gespannen waar ik de kaarten aan ga hangen met kleine wasknijpertjes (had ik nog in huis, Wibra €0,50).
Ik had nog wat houten sterretjes liggen, die heb ik met alleslijm erop geplakt en nog twee sterrenhangers eraan gehangen.
Ik heb hem verder niet geschilderd of iets dergelijks, ik vind het blanke hout, de wat ruige afwerking en de ingebrande stempels juist wel stoer.

Met een klein half uurtje was ie klaar. Ik vind het geweldig goed gelukt èn hij is gemaakt van afvalmateriaal; dus gratis. Daar hou ik van :)

maandag 7 december 2015

Budgettip: Kerstboom en -versiering

"It's the most wonderful time of the year"
Traditiegetrouw staat de kerstboom in huize T. op 6 december op zijn plek, ook dit jaar. Ik kon niet wachten om hem op te zetten, ik kan zo genieten van de gezelligheid en sfeer in mijn huis. Ook L. is stapelgek op de lichtjes, als het aan hem ligt is alle kerstverlichting de hele dag aan. Dat begint meteen 's ochtends al wanneer we beneden komen, het eerste wat hij doet is naar de kerstboom lopen en wachten totdat één van ons de lampjes aandoet.

Ik woon alweer ruim 10 jaar samen met W. en in die tijd hebben we een flinke collectie kerstspullen opgebouwd.
Waar we vroeger elk jaar naar tuincentrum Oostenrik in Denekamp gingen om kerstversiering aan te schaffen (megagroot complex, daar hebben ze echt alles, vaak voor een leuk prijsje), koos ik er dit jaar voor om niets nieuws aan te schaffen.

Ik ben ooit begonnen met zwarte kerstballen, later kwam crème, toen goud en daarna zilver en wit. Van traditionele kerstballen naar houten ornamenten; mijn stijl heeft nogal wat veranderingen doorgemaakt. Volgde ik voorheen de trends en koos ik voor wat hip en trendy was, kies ik nu voor wat ik mooi vind, waar ik me goed bij voel en waar een herinnering bij zit.

Nu ben ik meer voor de etnische look gegaan, een combinatie van zilveren herten (Oostenrik), engelenvleugeltjes (Oostenrik), wax sterren (Kruidvat) en wax klokjes (Riviera Maison), witte houten huisjes (Kruidvat), vilten sterretjesslingers (Hema), gekleurde papieren klokjes (Hema) en de zelfgemaakte kerstballen met onze namen (woningdecoratie.nl voor de stickers). Een glazen engeltje hangt bovenin voor mijn schoonvader, het hart van koperen belletjes is voor L., omdat hij het geluid zo leuk vindt. Natuurlijk hangt de kerstbal die L. enkele jaren geleden gemaakt heeft er ook in.
De boom is een erfstuk van W.'s oom en gebruiken we al 10 jaar, de rotan mand komt van de Action, die hebben ze elk jaar wel in de collectie.

Ook een budgetboom dit jaar?
  1. Kijk wat je nog in huis hebt en doe daar iets creatiefs mee, pimp je ballen met een tekst bijvoorbeeld, gebruik verschillende stijlen door elkaar om er echt jouw eigen unieke boom mee te maken. 
  2. Als je flauw bent van de kleur van de kerstballen kun je deze ook gaan schilderen, het schijnt een eitje te zijn met de decoverf van de Action.
  3. Koop kerstversiering eind december/begin januari in de opruiming (zo kom ik aan de wax sterren van Kruidvat bijvoorbeeld, evenals de houten huisjes) bij Hema, Kruidvat, Trekpleister etc. 
  4. Vraag kerstspullen voor Sinterklaas; ik heb mijn wax klokjes van Riviera Maison ooit gekregen voor Sinterklaas van mijn oma.
  5. Op de weggeefhoek worden in deze tijd ook kerstspullen aangeboden, hou deze ook in de gaten. Of wanneer je zelf teveel kerstspullen hebt, maak er een ander blij mee en zet het zelf op de weggeefhoek!
  6. Als je goed zoekt, kun je bij de kringloopwinkel voor een zacht prijsje aan verlichting komen. Wel even testen in de winkel natuurlijk!
  7. Een mooie krans maak je simpel zelf door een strokrans van de Action (€0,69 meen ik?) te bedekken met groen uit eigen tuin (ik heb conifeer takken gebruikt) en te versieren met kleine ornamentjes die je nog in huis hebt (of koopt bij de Wibra/Action/Zeeman etc.). De kralenketting had ik nog liggen, de belletjes en herten zijn van de Action.

Mijn verzameling muziekdoosjes links op de schouw (Oostenrik),
vredesduif op led, houten kerstbomen (Action) en vintage kerstman kaars.
De Lego kerstman (bovenin de houten boom) heb ik tijdelijk in bruikleen van L. ;)
Rudolph! Gekocht bij
de kringloop voor €2,-
Mijn kersttotem, enkele jaren geleden
gekregen van vriendin A.
Zelfgemaakte krans,
bordje van Riviera Maison

Dit jaar kreeg ik van vriendin A. een gave houten kerstboom! Lief hè? Past perfect.

vrijdag 4 december 2015

Feesttaart: Monchoutaart met speculaasbodem en appeltjes van oranje #nobake


Speciaal voor Sinterklaas heb ik een variant bedacht op de in mijn familie zo populaire monchoutaart. Bijna elke verjaardag bij mij, m'n broertje of bij m'n moeder thuis komt ie op tafel.

Iets wat heel erg goed is moet je niet willen veranderen misschien, toch heb ik een poging gedaan met deze op het Sinterklaasfeest geïnspireerde variant. Een bodem van speculaasbrokken in plaats van de bastogne die we zo graag gebruiken en met een topping van appeltjes van oranje oftewel mandarijnen.

Ingrediënten:
  • 375 gram speculaasbrokken (met 250 gram heb je een dunnere bodem, moet ook lukken)
  • 200 gram monchou of roomkaas
  • 250 ml slagroom
  • 1 zakje klopfix
  • 125 gram basterdsuiker
  • 100 gram roomboter
  • blikje mandarijnen op sap
  • 3 blaadjes gelatine
  • 1 tl vanillebourbon
Bereiding:

Maal  de speculaasbrokken fijn in een keukenmachine, als je die niet hebt doe dan de speculaas in een zak en sla ze klein met een deegroller.
Smelt de boter in een pan en voeg de speculaaskruimels toe. Goed doorroeren zodat het goed gemengd is en een mooie, vaste bodem wordt.
Leg een stuk bakpapier op de bodem van een springvorm (26 cm), vet de rand in met boter en bedek de bodem met de speculaaskruimels. Druk het goed aan, met de bolle kant van een lepel bijvoorbeeld. Zet in de koelkast om te harden.

Week de blaadjes gelatine 5 minuten in koud water.

Klop de monchou met de basterdsuiker en vanillebourbon romig. Klop dan in een andere kom de slagroom stijf met het zakje klopfix erdoor.
Spatel de slagroom door het monchoumengsel en bedek de taartbodem hiermee. Zet weer in de koelkast om op te stijven.

Verwarm de inhoud van het blikje mandarijnen in een pan. Knijp het water uit de gelatineblaadjes en voeg de gelatine toe aan de warme mandarijnen in sap. Zet het vuur uit, roer door tot de gelatine is opgelost. Giet dan dit mengsel op de taart en laat het nog minstens 4 uur lang opstijven in de koelkast.

Hij was trouwens ook goedkoop om te maken:

  • Roomkaas Jumbo €0,49
  • Slagroom €0,45
  • Mandarijnen op sap: €0,69
  • Speculaasbrokken: Gratis bij Jumbo bij inlevering van 5 bonnetjes (kassabonnenactie)
  • Gelatineblaadjes had ik nog op voorraad
  • Vanillebourbon had ik nog op voorraad
  • Roomboter had ik nog op voorraad
  • Klopfix had ik nog op voorraad
  • Basterdsuiker had ik nog op voorraad

woensdag 2 december 2015

Feesttaart: Witte chocolade cheesecake met kruidnoten en zoute karamel #Sinterklaas



Elk jaar op 5 december vieren wij pakjesavond met mijn moeder, stiefvader, (stief)broers en aanhang. We doen aan lootjes trekken en maken een al dan niet sarcastisch gedicht over de persoon waarvoor je het cadeau gekocht hebt. Het is een traditie die we gelukkig nog steeds in ere houden! Het is heel gezellig om met elkaar cadeautjes uit te pakken en natuurlijk lekker te snoepen. Met deze cheesecake maak je er iets heel bijzonders van!

dinsdag 1 december 2015

Depressie: Geluk komt uit een potje


Steeds vaker lees ik dat men het slikken van antidepressiva maar onzin vindt, het wordt véél te snel voorgeschreven, mensen grijpen meteen naar een pilletje zonder actief naar een alternatief te zoeken, enzovoort. Zoals men dat ook zo hard roept over kinderen met ADHD die medicatie slikken. "Tegenwoordig heeft iedereen wel wat", "Ouders voeden niet meer op tegenwoordig" of "Ouders zijn gemakzuchtig".

Vaak lukt het me wel om het naast me neer te leggen, niet altijd. Dat is met name het geval wanneer het mensen zijn die dichtbij je staan die zoiets zeggen of wanneer het iemand is met aanzien, zoals een bekende psychiater die nu veel in de media verschijnt met zijn boek over dit onderwerp.


De algemene norm lijkt te zijn dat je geen medicatie meer mag slikken. Het is een zwaktebod, er zijn genoeg alternatieven. Je moet je levensstijl veranderen, dat lukt je niet met een pilletje.
Waarom voel ik me zo ontzettend aangesproken en twijfel ik door deze uitspraken zo aan mijn eigen beoordelingsvermogen?

Het alternatief voor het slikken van medicatie is gezond eten. Check, alle suikers zijn geschrapt, ik eet alleen maar maaltijden gemaakt van verse producten, zonder overbodige toevoegingen. Vlees schrap ik ook zoveel mogelijk van mijn menu, evenals koolhydraten. Frisdrank drink ik al tijden niet meer, alleen water, thee en koffie. En af en toe wijn natuurlijk.
Maar de suïcidale gedachtes bleven.

Hardlopen, dat is dé oplossing! Ik deed en doe het nog steeds regelmatig, ik ben er een tijdje flink in doorgeslagen, mijn dag kon pas beginnen wanneer ik 10 km had gerend en alles wat ik deed plande ik rond mijn dagelijkse hardloopronde, als het een keer niet kon kreeg ik een paniekaanval, het ging echt te ver en beheerste mijn dagelijks leven.
Inmiddels loop ik zo'n 4 keer per week hard, omdat ik me er nog steeds beter door en bij voel, maar het geluksgevoel blijft vaak een half uur tot een uur hangen.
En nog steeds was ik suïcidaal.

Veel slapen helpt! Maar dan moet het wel lukken. Inmiddels slik ik dagelijks 6 mg melatonine, maar het heeft geen effect meer. Slapen blijft een issue, ik ben bang om te gaan slapen omdat ik veel droom. Veel over vroeger, dat zal wel ergens goed voor zijn, het verwerken van alles, maar ook echte nachtmerries, afgelopen nacht droomde ik bijvoorbeeld dat L. uit huis werd geplaatst. Combinatie van mijn werk en mijn angsten/zorgen rondom de toekomst voor L.

Pas door de medicatie en de combinatie met de psychotherapie wat ik wekelijks heb gaan de scherpe kantjes er langzaamaan af en zie ik steeds vaker in dat de wereld leuker is met mij erin, dat ik er wel toe doe, dat ik toch een verschil kan maken.


Er zitten behoorlijk wat nadelen aan de medicatie die ik slik:
  1. gewichtstoename, ik ben nog steeds 10 kilo te zwaar en krijg het er maar niet af
  2. slapeloosheid
  3. vlakheid, naast de dalen zijn de pieken ook minder
  4. libidokiller
  5. combineert niet goed met alcohol, na 1 glas sta ik al bijna op de kop.
Ik denk er vaak aan om ermee te stoppen, met name omdat ik mijn gewicht echt wel een issue vind, maar het is niet verstandig. De algemene richtlijn is om te stoppen wanneer je je een half jaar lang stabiel voelt, ik voel me nog geen halve minuut stabiel, haha.

Ik ben laatst een dag vergeten mijn medicatie te nemen, natuurlijk was dat een dag dat we op pad waren en ik niet de mogelijkheid had om het alsnog in te nemen.
Het was alsof er een kraan werd opengezet, de tranen bleven maar stromen. Niet iets wat ik nu aan kan dus, het stoppen, dat is me wel duidelijk geworden.

Ik was in de veronderstelling dat antidepressiva pas werden voorgeschreven bij een ernstige depressie, dat is waarom ik me eerder toch niet zo aangevallen voelde op mijn medicijngebruik, en dat het ook alleen maar werkt bij iemand met een zware depressie, mijn conclusie was dan ook dat dokters dit toch niet zomaar voorschrijven aan iemand die het niet nodig heeft.

Maar door de bezuinigingen in de zorg is de wachtlijst voordat je kunt starten met therapie vaak lang en duurt het maanden voordat je kunt beginnen en dus worden er sneller antidepressiva voorgeschreven door huisartsen, om deze periode van wachten op hulp te kunnen overbruggen. 
Ik meende ook dat psychiaters antidepressiva voorschrijven en niet huisartsen, dat was bij mij wel het geval, ik ben doorverwezen naar een psychiater door mijn huisarts. 

Waarom maak ik me zo druk om wat anderen van mij vinden? De oorzaak hiervan weet ik inmiddels wel, ik zou willen dat het me minder zou beïnvloeden. Tsja. Een mooi voornemen, een mens moet doelen hebben toch?